Λέμε ΟΧΙ στις καταργήσεις σχολείων!

Ε να! Εγώ κάτι τέτοια πολύ τα χαίρομαι! Έτσι πρέπει να οργανωθούμε!!!

ΚΑΤΑΡΓΗΣΕΙΣ & ΣΥΓΧΩΝΕΥΣΕΙΣ ΣΧΟΛΕΙΩΝ

Ήδη από πρόπερσι το Υπουργείο Παιδείας εξήγγειλε την κατάργηση χιλιάδων σχολικών μονάδων. Ήταν το πρώτο ισχυρό πλήγμα στο δικαίωμα των παιδιών μας να μορφώνονται και αποφασιστικό βήμα στη διαμόρφωση του Καλλικρατικού σχολείου.

Προσευχήσου για εμένα, για να τα καταφέρω...

To παρακάτω αφήγημα, ιστορία ζωής είναι, το αφιερώνω σε όσους δεν τους αγγίζουν οι ζωές των ανθρώπων. Δεν πιστεύω πως το εννοούν. Δεν μπορεί να μην σε αγγίζει η ζωή ενός παιδιού διωγμένου από παντού. Η ζωή ενός παιδιού που είναι θύμα μιας πολιτικής ισχυρών και βαθύπλουτων.

Ο φασισμός έρχεται... η αριστερά φεύγει;

Η χθεσινή παρουσία του ΣΥΡΙΖΑ στην διαδήλωση των ενστόλων ήταν σαφώς ένα τραγικό λάθος. Και μάλιστα τρπλό λάθος, αφού και ο λόγος της διαδήλωσης ήταν η κατάργηση ενός προνομιακού τύπου επιδόματος του κλάδου, κατά δεύτερον η συμμετοχή σε πορεία αυτών που είναι ενάντιοι σε κάθε ταξικό αγώνα κοιτάζοντας μετά τις δικές τους πορείες πως θα καταστείλουν όλες τις υπόλοιπες, και τρίτον γιατί, όπως και να το δει κανείς, έκατσε δίπλα δίπλα με βουλευτές ενός ναζιστικού κόμματος, μιας τρομοκρατικής οργάνωσης νταβατζήδων που σε μία οργανωμένη χώρα θα ήταν βαθειά χωμένοι σε κάποια φυλακή.

Πληροφορίες για απειλητική επίσκεψη ΧΑ σε εργοστάσιο υποδημάτων

Τα παρακάτω γεγονότα αποτελούν ανεπιβεβαίωτες προς το παρόν πληροφορίες. Δεν φέρω καμία προσωπική ευθύνη για την ορθότητά τους. 

Αξιόπιστος φίλος μου έστειλε email για να μου αναφέρει σημερινό γεγονός που έζησε σε εργοστάσιο των Οινοφύτων. Το γεγονός συνέβη πριν μερικές ώρες και οι πληροφορίες λένε ότι έχει συμβεί αρκετές φορές στην περιοχή. Απαιτείται διερεύνηση και επιβεβαίωση όχι τόσο για το σημερινό γεγονός, αλλά αν όντως έχει επαναληφθεί.

Δεν... Μας... Έχουν... Αν τολμήσουμε!

Δεν βλέπουν

Δεν ακούν

Δεν ενδιαφέρονται

Δεν νοιώθουν

Δεν σκέπτονται

Δεν έχουν δουλέψει

Δεν έχουν φιλότιμο

Δεν πάνε φυλακή

Δεν μας σέβονται

Δεν διάβασαν το μνημόνιο

Η αποσύνθεση κάθε κοινωνικής ελευθερίας συνεχίζεται από το καθεστώς

Κάτω τα χέρια από το Κοινωνικό Κέντρο ΒΟΞ

Σήμερα, 20 Απρίλη, στις 6 πμ, πλήθος κατασταλτικών δυνάμεων με τρεις εισαγγελείς απέκλεισαν όλη την περιοχή των Εξαρχείων, ξυπνώντας μνήμες της εγκαθίδρυσης της Χούντας το ’67. Υλοποιώντας άμεσα και για πρώτη φορά την εντολή του εισαγγελέα Αρείου Πάγου Τέντε και με την αγαστή συνεργασία της εισαγγελέως Ράϊκου προχώρησαν στη σφράγιση του Κοινωνικού Κέντρου ΒΟΞ, χρησιμοποιώντας το πιλοτικά για να στείλουν ξεκάθαρο μήνυμα καταστολής των καταλήψεων και των ανοικτών κοινωνικών χώρων όπου λειτουργούν αυτοδιαχειριζόμενα εγχειρήματα, αλλά και ευρύτερων αγώνων που χρησιμοποιούν την κατάληψη ως μέσο αγώνα. Το ΒΟΞ ήταν η αρχή.

Μπερδεμένα συναισθήματα…

Παρακολουθώ την formula 1 από παιδί, σχεδόν μωρό… θυμάμαι τον εαυτό μου 7-8 ετών μπροστά στην τηλεόραση να παίζω «αυτοκινητάκια» ενώ μετέδιδε αγώνα f1… Ήταν η ταχύτητα που με διέγειρε;  Ήταν ο κίνδυνος; Η αδρεναλίνη; Η τεχνολογία; Οι πανέξυπνοι άνθρωποι; Δεν ξέρω. Με τα αυτοκίνητα από τότε είχα το κόλλημα, ποτέ δεν το έκρυψα. Παιδικό και εφηβικό μου όνειρο ήταν να γίνω κι εγώ οδηγός στην F1… Με φάγανε οι ιδεολογίες και τα διάφορα όμως, αλλά έγινα μηχανολόγος μηχανικός, άσχετα αν ποτέ τελικά δεν το έκανα επάγγελμα, για άλλους λόγους…

Πριν λίγο παρακολούθησα το τελευταίο grand prix που έγινε λίγες ώρες νωρίτερα στην Κίνα, στην Σαγκάη. Το κέρδισε ένα πολύ καλό παιδί, παρότι πλουσιόπαιδο, γόνος παλαιού πρωταθλητή της F1, ο Nikko Rosberg. Και το κέρδισε οδηγώντας μία Mercedes.

Συνδιαμορφώνοντας την κοινωνία που οραματιζόμαστε

Το παρόν είναι σχέδιο υπό διαμόρφωση κειμένου Θέσεων και Αξιών για την κοινωνία που οραματιζόμαστε και θέλουμε να ζήσουμε.

Καλούμε όσους συμφωνούν με αυτές τις θεμελιώδεις αρχές να συμβάλουν στη συνδιαμόρφωση του κειμένου αυτού, εξειδικεύοντας, εμπλουτίζοντας και συμπληρώνοντας το.

Η ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΑ ΜΕΡΑ ΠΟΥ  ΘΕΛΟΥΜΕ

Επιθυμούμε, επιδιώκουμε και κτίζουμε  μια κοινωνία όπου

Άνοιξη 1994

Σήμερα το απόγευμα είχα την τύχη να βρω, ξεχασμένα σε έναν παλιό σκληρό δίσκο(!), τα αρχεία των κειμένων του έντυπου «mωrie clair» αλλά και άλλων κειμένων που τότε γράφαμε στον υπολογιστή μου, μιας και ήταν ο μόνος φυσικά που υπήρχε, για την Σ.Α.Φ (Σύλλογος Αριστερών Φιλοσοφικής). Την εποχή εκείνη, παρότι δεν ήμουν φοιτητής της σχολής, ήμουν επίτιμο μέλος (διώξτε τις κακές σκέψεις για την λέξη από το μυαλό σας) λόγω της τότε μέλλουσας συζύγου μου... Το περιοδικό αυτό ήταν ένα χιουμοριστικό καυστικό περιοδικό που σχολίαζε καταστάσεις και πρόσωπα της σχολής αλλά και του τότε πολιτικού γίγνεσθαι.

Η απόγνωσή σας για δουλειά με αρρωσταίνει: Γράμμα από έναν δισεκατομμυριούχο

Αγαπητοί Άνθρωποι

Είναι μία από μοντέρνες τραγωδίες της εποχής μας, η απόγνωση καθενός να ανήκει σε μια ομάδα μισθωτών δούλων, με αρρωσταίνει. Αλήθεια με αηδιάζει, να βλέπω κάποιον από σας  να ικετεύει για μια δουλειά, να ικετεύει για υποδούλωση στις εταιρείες, να ικετεύει να είναι στην ομάδα μου. Δεν θα έπρεπε η απόγνωσή σας να είναι για την επανάσταση αντί για ποταπές ευκαιρίες;

Δεν θα έπρεπε η ενέργειά σας να συγκεντρωθεί στην επανάσταση εναντίων των δισεκατομμυριούχων φίλων μου και εμένα; Δεν θα έπρεπε η ψυχή σας να είναι αφοσιωμένη στην αντίσταση αντί στην προσπάθεια να εγκλωβίζετε τους εαυτούς σας σε θαλάμους εταιρικής δουλείας;

SOPA... όπου νά 'ναι θα σημάνουν οι καμπάνες

Stop Online Piracy Act. Τέσσερις λέξεις που απειλούν το διαδίκτυο όπως το ξέρουμε σήμερα. Ένα νομοσχέδιο που ελοχεύει τον κίνδυνο να γίνουμε θύματα στεγνής και σκληρής λογοκρισίας τύπου Κίνας, Συρίας και Ιράν. Μία πράξη εναντίον της ελευθερίας του λόγου σε όλο τον πλανήτη.

Χαλυβουργία... 1962 - 2011.

Πριν από σαράντα ημέρες η διοίκηση της Χαλυβουργίας, μίας από τις παλαιότερες και πιο βαριές βιομηχανίες της χώρας, ανακοίνωσε στους εργαζόμενους μειώσεις αποδοχών και ωρών εργασίας. Το συνδικαλιστικό όργανο των εργαζομένων, σχεδόν άμεσα, αποφασίζει γενική απεργία. Σαράντα μέρες μετά οι εργαζόμενοι συνεχίζουν την απεργία τους, ενώ η διοίκηση έχει στο μεταξύ προβεί σε απολύσεις άνω των τριάντα εργαζομένων, αντιμαχόμενη την απεργία τους. Οι εργάτες δεν κάνουν πίσω. Πεινάνε, οι ίδιοι και τα παιδιά τους, ζούνε με την αλληλεγγύη όλης σχεδόν της χώρας, αλλά δεν σταματούν. 

Δυο στροφές δίχως τίτλο από τον Δημήτρη Αρναούτη

Ακούγοντας απόψε την εκπομπή του Στάθη Δρογώση στο mindradio.gr, ο Δημήτρης Αρναούτης έγραψε ένα κάπως απαισιόδοξο μικρό, αλλά περιεκτικό, ποίημα. Αλλά μου άρεσε πολύ και το μεταδίδω. Χωρίς τίτλο, όπως κι ο ίδιος το έγραψε.

17 Νοέμβρη. Δεν ξέρω τι να παίξω στα παιδιά...

Ανοιχτή Επιστολή

Αναδημοσίευση από Το Γράμμα


Είμαι κι εγώ άλλος ένας γονιός γεμάτος αγωνίες για το μέλλον των παιδιών μου. Προσπαθώ να ενημερώνομαι όσο περισσότερο μπορώ για την πολιτική και οικονομική κατάσταση και όλα αυτά που συμβαίνουν γύρω μας, αλλά όσοι είναι εργαζόμενοι γονείς μπορούν να κατανοήσουν ότι αυτό δεν είναι πάντα εφικτό ή επαρκές, κυρίως λόγω χρόνου.

Μια χαρά και δυο τρομάρες...

Δέκα Νοέμβρη του 2011 γράφει το ημερολόγιο. Ένα ημερολόγιο που έχει ξεχάσει πως να μετρά τις μέρες του πια. Βαρέθηκε. Ταλαιπωρήθηκε. Το βίασαν κάποιοι βάναυσα εδώ και μια βδομάδα. Του αλλάξανε τα φώτα όμως. Το σκίσανε. Ό,τι κάνανε και στο Σύνταγμά μας. Τα φώτα του αλλάξανε. Κουρελόχαρτο το καταντήσανε.

To κλάμα του προέδρου...

Όταν ψηφίστηκε το παρόν Σύνταγμα, το 1974, ήμουν σκάρτα τριών ετών... Γεννημένος μέσα στη χούντα το 71, το μόνο που θυμάμαι, αναπολώντας, είναι το Πολυτεχνείο... Και τα τραγούδια... Τον Λοΐζο, τον Θεοδωράκη και τον Χατζιδάκι, μόνο αυτά θυμάμαι...


Το Σύνταγμα αυτό έχει ένα άρθρο... το 120, παράγραφος 4 ... Ξέρετε τι λέει το άρθρο 120, παράγραφος 4 του Συντάγματος; Ε, αν δεν ξέρετε να το κάνουμε επανάληψη!

Η τήρηση του Συντάγματος επαφίεται στον πατριωτισμό των Ελλήνων, που δικαιούνται και υποχρεούνται να αντιστέκονται με κάθε μέσο εναντίον οποιουδήποτε επιχειρεί να το καταλύσει με τη βία.

Δεν το αξίζουμε και δεν μας αξίζει! Φτάνει!

Εδώ και περίπου δέκα χρόνια διατηρούμε στην Θέρμη, λίγο έξω από την Θεσσαλονίκη, ένα μικρό διαμέρισμα (νεόκτιστο τότε), το οποίο χρησιμοποιούσαμε όποτε, αρκετά συχνά, επισκεπτόμασταν τη νύφη του Βορρά, είτε για επαγγελματικούς σκοπούς είτε για επίσκεψη. Καθώς όμως οι δουλειές πια έχουν πέσει, το ίδιο και τα εισοδήματα, οι επισκέψεις στην λεβεντομάνα έχουν περιοριστεί σε τέτοιο σημείο που το σπίτι αυτό ουσιαστικά καθόταν. Η ανάγκη μας έφερε λοιπόν και πήραμε την απόφαση να το νοικιάσουμε.

Σήμερα το πρωί λοιπόν βρέθηκε ένας νέος φοιτητής μαζί με τον πατέρα του που είδαν το σπίτι, τους άρεσε, όλα καλά και πήρανε την απόφαση ότι το θέλουν. Μας τηλεφωνούν λοιπόν και μας λένε ότι προχωράμε, αν και υπάρχει ένα μικρό πρόβλημα με την πολυκατοικία. Είναι κομμένο το γκάζι!

Ο (μη) πολιτισμένος κόσμος της πολιτικής ορθότητας

Η πολιτική ορθότητα (political correctness στα αγγλικά, όπως το ξέρουν οι περισσότεροι), είναι ένας όρος που εισήχθη στη ζωή μας πριν καμιά δεκαπενταετία περίπου. Σημαίνει πως δεν μπορούμε να ξεφεύγουμε των πολιτισμένων (sic) κανόνων στον πολιτικό ή όποιον άλλον διάλογο. Αν θέλετε, ένα σαβουάρ βιβρ στην πολιτική συζήτηση κυρίως.

Στην ουσία ο κανόνας αυτός δεν είναι τίποτα περισσότερο από άλλη μία παγίδα του καπιταλιστικού συστήματος. Ένας κανόνας που μας εντυπώθηκε βαθιά πια, ώστε βρισκόμενοι σε μία παρέα που κουβεντιάζουμε πολιτικά, να μην ρίχνουμε χτυπήματα κάτω από τη ζώνη, σε όρους boxxing. Και σε δεύτερο επίπεδο να μην αντιδρούμε ως πολίτες με μη πολιτικά ορθές τακτικές απέναντι στην κυβερνητική εξουσία.

Μερικές Αλήθειες...

Ένας φίλος σήμερα μου έγραψε διάφορα στο facebook για τον κομμουνισμό και την έκφρασή του στην Ελλάδα, και την ιστορία του... Σε προσωπικό μήνυμα του απάντησα περίπου το παρακάτω κείμενο...

Όλα τα πράγματα έχουν πάντα δύο πλευρές. Ποτέ μία. Τα τραγικά λάθη του ΕΑΜ είναι γνωστά σε όλους. Δεν χρειάζομαι μάθημα ιστορίας για να τα μάθω. Γνωστά, χιλιοειπωμένα, χιλιοτραγουδισμένα ίσως, διασταυρωμένα. Είναι γεγονότα, που ουδείς αρνείται. Είναι δεδομένα, κι ας έχουμε από την άλλη την προδοσία της Βάρκιζας που τα ξεκίνησε όλα αυτά... Επίσης είναι δεδομένα τα εγκλήματα του Στάλιν, χιλιοειπωμένα και χιλιοτραγουδισμένα. Κι επίσης αναγνωρισμένα από όλη την αριστερή πτέρυγα, κι ας υπάρχουν ακραίες θέσεις. Ακραίες θέσεις υπάρχουν παντού!

IKA το 2050

Αθήνα, 2050:

Κεντρικά γραφεία απόδοσης συντάξεων και πρόνοιας - ΙΚΑ

Τα κεντρικά γραφεία ήταν πραγματικά καλοφτιαγμένα. Μάρμαρο παντού, σιντριβάνι στην είσοδο, χαρούμενες ορχηστρικές μελωδίες να παίζουν στην υποδοχή. Διακρίνονται υπερσύγχρονοι ανελκυστήρες που μεταφέρουν από τον 1ο όροφο στον 25ο σε 5''. Τα γραφεία στην υπόλοιπη χώρα δεν χρειάζονται πια, καθώς η δραστηριότητα και οι παροχές του Ταμείου (του μόνου ταμείου) έχουν εδώ και δεκαετίες περιοριστεί δραστικά, από το Κραχ του 2012.

Έτσι, το Ταμείο αποφάσισε να κρατάει όμορφο το μόνο κτίριο του, και εφόσον μονιμότητα στη χώρα δεν υπάρχει για κανέναν εδώ και πολλά, πολλά χρόνια, απασχολεί αποκλειστικά φωτομοντέλα ηλικίας 20-22 ετών, για να ευφραίνει τους ασφαλισμένους. Όταν πατήσουν τα 23, απολύονται, και αντικαθιστούνται με νέες.

Ας δούμε την τυπική διαδικασία απόδοσης σύνταξης το 2050 - Με τα τότε υπολογιστικά συστήματα, όλη την δουλειά την κάνει η receptionist, που μοιάζει με σημερινό υπάλληλο των ΚΕΠ:

Ασφαλισμένος: Καλημέρα σας, θα ήθελα να αιτηθώ σύνταξη στο ΙΚΑ.

Receptionist: Μάλιστα. Παρακαλώ εισάγετε τον αντίχειρά σας στο DNA reader.
R: Ο κύριος Παπαδόπουλος Μηνάς, με ΑΦΜΑΔΤ 13567890ΑΒ12900? (Το κράτος αποφάσισε πριν μερικά χρόνια να καταργήσει όλους τους αριθμούς και να τους αντικαταστήσει με τον ΑΦΜΑΔΤ, που καταλαβαίνετε πως προκύπτει...)
Α: Ναι, εγώ είμαι.
R: Πολύ ωραία, βλέπω ότι έχετε 48 χρόνια προϋπηρεσία, και δικαιούστε εξτρά προσαύξηση στις παροχές του Κράτους σαν bonus επειδή εργαστήκατε πάνω από 45 έτη. Περιμένετε παρακαλώ...
Α: ...
R: Εισάγετε πάλι τον αντίχειρά σας στο DNA reader.
R: Ωραία, είστε έτοιμος! Το Ταμείο σας έχει εξουσιοδοτήσει για 30 κουπόνια φαγητού κάθε μήνα, 1 την ημέρα, και επιπλέον 10 κουπόνια για πρωϊνό ή βραδυνό, επειδή έχετε το bonus των 48 ετών. Επίσης, σας παρέχεται το επίδομα των 1680,95 ΕΥΡΩ (σημ: Αντίστοιχο με 168 Ε σήμερα) προκειμένου να το ξοδέψετε για οποιαδήποτε πολυτέλεια επιθυμείτε, όπως αγορά μη εξουσιοδοτημένων ειδών διατροφής, καφέ, ή νερό. Ευχαριστούμε που επιλέξατε το ΙΚΑ για την σύνταξή σας! Καλή σας μέρα!
Α: ...

(Αντιγραφή από άγνωστο συγγραφέα!)