Παρασκευή, 7 Σεπτεμβρίου 2012

Ο φασισμός έρχεται... η αριστερά φεύγει;


Η χθεσινή παρουσία του ΣΥΡΙΖΑ στην διαδήλωση των ενστόλων ήταν σαφώς ένα τραγικό λάθος. Και μάλιστα τρπλό λάθος, αφού και ο λόγος της διαδήλωσης ήταν η κατάργηση ενός προνομιακού τύπου επιδόματος του κλάδου, κατά δεύτερον η συμμετοχή σε πορεία αυτών που είναι ενάντιοι σε κάθε ταξικό αγώνα κοιτάζοντας μετά τις δικές τους πορείες πως θα καταστείλουν όλες τις υπόλοιπες, και τρίτον γιατί, όπως και να το δει κανείς, έκατσε δίπλα δίπλα με βουλευτές ενός ναζιστικού κόμματος, μιας τρομοκρατικής οργάνωσης νταβατζήδων που σε μία οργανωμένη χώρα θα ήταν βαθειά χωμένοι σε κάποια φυλακή.





Σε αυτό το πλαίσιο καταλαβαίνω και κατανοώ τις αντιδράσεις του αριστερού χώρου για την στάση του ΣΥΡΙΖΑ στην χθεσινή πορεία. Αυτό όμως που δεν κατανοώ είναι την στάση διάλυσης και διάσπασης που εκφράζουν αρκετοί. Είναι σαφές το λάθος, και είναι σαφές ότι δεν είναι ούτε το πρώτο που έγινε ούτε και το τελευταίο που θα γίνει. Λάθη γίνονται συνεχώς. Τα λάθη αυτά όμως δεν πρέπει να αποτελέσουν, για μία ακόμα φορά, αφορμή για την πολυδιάσπαση του χώρου εις τα εξ ων συνετέθη. Ήδη γνωρίζουμε το ποια θα είναι τα αποτελέσματα μιας διάσπασης του ΣΥΡΙΖΑ.

Σκέπτομαι από το πρωί τι θα ήταν σκόπιμο να κάνουν οι εκπρόσωποι του κόμματος στην θέα της ΧΑ, προσπαθώντας να κάνω ψύχραιμες σκέψεις. Καταλήγω πως θα έπρεπε να είχαν ζητήσει από τους διοργανωτές της διαδήλωσης την απομάκρυνση των ναζιστών από τον χώρο, και σε περίπτωση άρνησης να αποχωρούσαν οι ίδιοι, με όσο περισσότερο κόσμο μπορούσαν, ακόμα και από τις γραμμές της ελας, καταγγέλοντας την εκδήλωση ως εκδήλωση φιλοναζιστών.

Για όσους θεωρούν ότι θα έπρεπε να συγκρουστούν ανοιχτά με τους βουλευτές των ναζί, να θυμίσω πως μιλάμε για ένα κοινοβουλευτικό κόμμα του οποίου οι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι μαχητές των δρόμων, με κράνη και λοστούς, για να έρθουν σε σύγκρουση με τους ετοιμοπόλεμους μαφιόζους της συμμορίας μιχαλολιάκου.

Σε κάθε περίπτωση, κι επειδή είναι εμφανές ότι στο επόμενο διάστημα θα ζήσουμε μία εκτράχυνση κι ένα ξεσπάθωμα των φασιστών, με προσπάθεια εισβολής σε κάθε κίνημα, δύο πράγματα είναι σίγουρα. Πρώτον ότι το να φεύγει η αριστερά από τις πορείες σε κάθε παρουσία ΧΑ είναι τραγικό λάθος και στρουθοκαμηλισμός, και δεύτερον ότι, στα πλαίσια της αστικής δημοκρατίας που ακόμα ζούμε, η κοινωνία δεν είναι έτοιμη να δεχθεί μία εμπόλεμη σύρραξη μεταξύ της αριστεράς και της ΧΑ. Από μία τέτοια σύρραξη χαμένη θα βγει μόνο η αριστερά, κι εννοώ σε επίπεδο κοινωνικής αποδοχής.

Το συμπέρασμα είναι πως θα πρέπει εκεί στην Κουμουνδούρου, και στον Περισσό και σε όλα τα άλλα κόμματα και σχηματισμούς της ευρύτερης αριστεράς να κάτσουν και να σκεφτούν, αφού πρώτα ξεσκονίσουν καλά την Βαϊμάρη και το ΕΑΜ, πως θα αντιμετωπίσουμε συλλογικά και αποτελεσματικά τον φασισμό. Δεν είναι ώρα διάλυσης. Είναι ώρα Ενιαίου Μετώπου, και καλά θα κάνουμε να το βάλουμε καλά μέσα στο μυαλό μας, όσο κι αν μερικές φορές απογοητευόμαστε από τα λάθη.

Κι έχουμε αργήσει τραγικά...

Μάυ του σεντς...